Nöbetçi Eczaneler
Daire, işçinin önceki çalışma döneminin sona ermiş ve bu döneme ilişkin kullanılmayan yıllık izin ücretleri ödenmiş olsa dahi, önceki hizmet süresinin sonraki dönemde hak kazanılacak yıllık izin süresinin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğine hükmetti.
Karar, özellikle emeklilik sonrası aynı işyerinde çalışmaya devam eden işçiler açısından önem taşıyor.
Yıllık izin süresi kıdeme göre belirleniyor
4857 sayılı İş Kanunu’na göre, aynı işverene bağlı olarak en az bir yıl çalışan işçiler yıllık ücretli izne hak kazanıyor. Yıllık izin süresi ise çalışanın hizmet süresine göre değişiyor.
Hizmet süresi 1 yıldan 5 yıla kadar olan işçilere en az 14 gün, 5 yıldan fazla ve 15 yıldan az olanlara en az 20 gün, 15 yıl ve daha fazla olanlara ise en az 26 gün yıllık ücretli izin verilmesi gerekiyor.
Yer altı işlerinde çalışanların izin süreleri dört gün artırılırken, 18 yaş ve altındaki çalışanlarla 50 yaş ve üzerindeki işçilerin yıllık izinleri 20 günden az olamıyor. Bu süreler kanundaki asgari süreler olup iş sözleşmeleri veya toplu iş sözleşmeleriyle artırılabiliyor.
Aynı işverendeki süreler önem taşıyor
Yıllık izin hakkının belirlenmesinde aynı işverene ait farklı işyerlerinde geçirilen çalışma süreleri birlikte değerlendiriliyor Ancak işçinin işten ayrıldıktan sonra aynı işveren tarafından yeniden işe alınması halinde önceki çalışma döneminin yeni izin hesabına nasıl yansıtılacağı konusunda zaman zaman uyuşmazlıklar ortaya çıkıyor.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 31 Mart 2026 tarihli, 2026/572 Esas ve 2026/2864 Karar sayılı dosyada verdiği karar, bu konudaki tartışmaya açıklık getirdi.
İşveren önceki dönemi ayrı değerlendirdi
Dava konusu olayda işçi, aynı işveren yanında iki farklı dönemde çalıştı. İşçi, çalışma dönemleri dikkate alındığında kullanmadığı yıllık izinlerinin eksik hesaplandığını belirterek alacağının ödenmesini talep etti.
İşveren ise ilk çalışma döneminin sona ermesiyle işçiye haklarının ödendiğini, bu nedenle sonraki çalışma döneminin ayrı değerlendirilmesi gerektiğini savundu.
İlk derece mahkemesi işçinin talebini kabul etti. Bölge adliye mahkemesi ise ilk çalışma döneminin tasfiye edildiği gerekçesiyle farklı bir değerlendirme yaptı. Uyuşmazlık bunun üzerine Yargıtay’a taşındı.
Yargıtay: Önceki kıdem tamamen yok sayılamaz
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, bölge adliye mahkemesinin kararını yerinde bulmadı. Daire, işçinin önceki çalışma döneminde yıllık izinlerini kullanmış olmasının veya kullanılmayan izinlerine ilişkin ücretlerin kendisine ödenmesinin, sonraki çalışma döneminde izin süresinin belirlenmesinde önceki hizmet süresinin dikkate alınmasına engel olmadığı değerlendirmesinde bulundu.
Buna göre, aynı işveren yanında yeniden çalışmaya başlayan işçinin yıllık izin süresi belirlenirken önceki çalışma dönemindeki hizmet süresi de hesaba katılacak.
EYT sonrası aynı işyerinde çalışanları da ilgilendiriyor
Kararın özellikle Emeklilikte Yaşa Takılanlar (EYT) düzenlemesi kapsamında emekli olduktan sonra aynı işyerinde yeniden çalışmaya başlayanlar açısından dikkat çekici sonuçları bulunuyor.
Örneğin uzun yıllar aynı işyerinde çalıştıktan sonra emekli olan ve işten çıkışı yapılan bir işçinin kıdem tazminatı ile kullanılmayan yıllık izin ücretleri ödenmiş olabilir. Ancak bu kişinin aynı işveren yanında yeniden çalışmaya başlaması durumunda, yeni dönemde hak kazanacağı yıllık izin süresi hesaplanırken önceki çalışma süresinin de dikkate alınması gerekiyor.
İzin ücreti iş sözleşmesi sona erdiğinde gündeme geliyor
Yıllık ücretli izin, iş ilişkisi devam ederken kural olarak izin olarak kullandırılıyor. Kullanılmayan yıllık izinlerin ücret karşılığında ödenmesi ise iş sözleşmesinin sona ermesiyle gündeme geliyor.
Yargıtay’ın kararı, önceki çalışma dönemine ait izin ücretlerinin ödenmesiyle, sonraki çalışma dönemindeki yıllık izin süresinin belirlenmesinin birbirinden farklı hukuki konular olduğunu ortaya koyuyor.
Böylece aynı işveren yanında farklı dönemlerde çalışan işçilerin yıllık izin hesabında, önceki çalışma süresinin tamamen yok sayılmasının önüne geçilmiş oldu.