Nöbetçi Eczaneler
Hatay’da yaşayan Zarife Atasoy, çocuk yaşlarda babasından öğrendiği kilim dokuma sanatını yaklaşık 70 yıldır sürdürüyor. Talip Köleoğlu’nun haberine göre; Yıllarını tezgâh başında geçiren Atasoy, depremlerin ardından atölyesini kaybetmesine rağmen mesleğini bırakmayarak geleneksel dokumacılığı yaşatmaya devam ediyor.
Deprem öncesinde rengârenk kilimlerle dolu atölyesinde üretim yapan usta dokumacı, bugün ise yakınlarının yardımıyla hazırlanan prefabrik bir alanda çalışmalarını sürdürüyor. Kısıtlı imkânlar nedeniyle üretimde zorlandığını belirten Atasoy, kendisine ait uygun bir çalışma alanının bulunmasının en büyük ihtiyacı olduğunu ifade ediyor.
Babasından kalan tezgahta 70 yıllık emek
Atasoy’un yıllardır kullandığı dokuma tezgâhı da geçmişten günümüze uzanan özel bir hikâye taşıyor. Babasının, teknolojik makinelerin yaygınlaşmasıyla fabrikada kullanılmayan geleneksel tezgâhlardan birini Bossa Fabrikası’ndan temin ettiğini anlatan Atasoy, çocukluğundan bu yana bu tezgâhın başında olduğunu belirtiyor.
Babasından öğrendiği dokuma tekniklerini yıllar içinde geliştirerek kendi ustalığını oluşturan Atasoy, bugün de aynı tezgâhta üretim yaparak aile mirasını yaşatıyor.
Eski Kumaşlar yeniden Hayat buluyor
Zarife Atasoy’un üretiminde dikkat çeken bir diğer unsur ise geri dönüşüm. Eski kıyafetlerden elde edilen ipleri, yünleri ve çaput olarak bilinen kumaş parçalarını değerlendiren usta kadın, kullanılmayan tekstil ürünlerini el emeğiyle birbirinden renkli kilimlere dönüştürüyor.
Kimi zaman kendi temin ettiği, kimi zaman da vatandaşların kendisine ulaştırdığı malzemeleri kullanan Atasoy, böylece hem israfın önüne geçiyor hem de geleneksel dokuma kültürüne katkı sunuyor.
Atölye olsa üretimini arttıracak
İlerlemiş yaşına rağmen dokuma sanatına olan bağlılığını kaybetmeyen Atasoy, mevcut çalışma koşullarının üretimini sınırlandırdığını söylüyor. Prefabrik alanda karşılaştığı zorluklar nedeniyle ayda yalnızca 5 kilim dokuyabildiğini belirten usta kadın, daha uygun bir atölyeye kavuşması hâlinde üretimini artırabileceğini dile getiriyor.
Dokuduğu kilimlerin satışından elde ettiği gelirle evinin geçimini sağlayan Atasoy, mesleğini sürdürebilmek için yetkililerden destek bekliyor.
Kilim dokumacılığının giderek unutulduğuna dikkat çeken Zarife Atasoy, bu sanatın yaşatılması gerektiğini vurguluyor. Yıllardır sürdürdüğü mesleğin son temsilcilerinden biri olduğunu ifade eden Atasoy, en büyük arzusunun daha sağlıklı şartlarda çalışabileceği bir atölyeye sahip olmak olduğunu belirtiyor.
Depremle birlikte yalnızca çalışma alanını değil, yılların emeğinin biriktiği atölyesini de kaybeden Atasoy, buna rağmen tezgâhının başından ayrılmadı. Şimdi ise 70 yıllık emeğin, kültürel mirasın ve geleneksel dokuma sanatının kaybolmaması için destek bekliyor.