Şimdiye dek yaşanmış ve yaşanacak her şeyin temeli, geçmiş ile gelecek arasındaki tek köprü “şimdi” ise bu bağı güçlü ve

    Hayatın akışı bizlere çoğu zaman sert gelse de karmaşayı yumuşatmak oldukça basit. Bakış açımızı değiştirmek. İyi ama nasıl?

  Hayat size sesinizi kısmayı öğretti. Sakin ol, panik yapma, şşş!!! Bütün bu olan biten karmaşanın içinde sessiz kalmanız koşuluyla

İçinizdeki ses, bir çok şeyden vazgeçmeye meyilli çoğu zaman. Bir ömür çabaladığınız tüm hayatınız avuçlarınızda kahır olarak kaldığında vazgeçmeyi çağırıyor.

Hayat ne garip değil mi? Hiçbirimizin yaşayış biçimi aynı değil. Birbirinden farklı milyarlarca insan, hayatı farklı yorumlayıp anlamlandırmaya çalışıyor. Farklılıklarımız

Hayatlarımızı ele geçirmiş birçok kavram var. Bu kavramlar zaman zaman köpürtülerek önümüze boca ediliyor. Bizler de kendimize yakışanı seçip ilerlemeye

İnsanların tarım yapmaya başlaması ve yerleşik hayata geçiş… Basit gibi duran bu düşünce aslında günümüz medeniyetinin de başlangıcı olarak bilinir.

İnsan özünde iyi bir canlı mı yoksa kötü mü gelin bunu toplumumuzun ahlaki laboratuvarında inceleyelim. Öncelikle iyi ve kötünün insan

“Şimdiki aklım olsaydı öyle yapmazdım, öyle yapmasaydım da şimdiki aklım olmazdı.” – Sanatın insanla etkileşimi, tam olarak böyle bir şey