Öylece geçiyorum
Gündüzden geceden
Bundan sonra
Ne olacak
Bilmeden
6 Şubat yaklaştıkça
Üşür oldum
Sevdiklerim, ateş, güneş
Hiçbiri kâr etmiyor
Üşür oldum
Donar oldum
Taş oldum
Enkaz oldum
Yok oldum
Gelme Şubat
Git uzaklara
Yok ol…
62′ den tavşan yapar kimileri
Kimileri Üşür 6′ yı görünce
Sayılar ah sayılar
Aylar ah aylar
6 Şubat 2023
04.17
Ah aylar, ah saatler, ah sayılar…
Şubat
Hiç susmayan ses
Çığlık
Ölüm
Bağıra bağıra ölmek
Yaşamak varken
Ah ağız dolusu
Yaşamak varken
Bir sese muhtaç
Sırra kadem bastı
Koca bir kent
Boynu bükük nergislerin
Musalla taşları nergis kokulu…
Her şeye rağmen umut dolu…
Kaç can gitti
Nergis kokusuna doymadan
Şubat ölüm kokuyor
İhanet kokuyor
Üşüyor Şubat kimsesiz
Ölesiye yalnız
Terkedilmiş
Yitirmiş umutlarını
Üşüyor, donuyor, ölüyor
Kazınıyor tarihe
O en uzun gece
Çabuk kaçıvermek
Koynuna bırakmak ister kendini
Koşmak ister çiçek bahçesine
Haydi tut elinden
Tut ki, çiçeğe dursun yüreği
Kışlar bahara evrilsin
