Üç Yıl Sonra

Takvimler söylüyor: 2023 Kahramanmaraş ve Hatay depreminin üzerinden üç yıl geçti.
Peki gerçekten geçti mi?
O gece geçti elbette. Sabah oldu, günler aktı, aylar ve yıllar birbirini kovaladı. Ama izleri… Onlar
hala burada. Çünkü bazı geceler takvimden silinir ama hayattan silinmez.
Üç yıl önce bu ülkede bir gece yaşandı; sıradan olmayan, unutulamayacak bir gece. Yakınlarımızı
kaybettiğimiz bir geceydi o. Yakın, uzak demeden… Akrabalarımızı, komşularımızı, yan yana
yaşadığımız insanları. Şehirler yıkıldı, hayatlar yarım kaldı, bir düzen tamamen ortadan kalktı.
O sabah birçok insan yatağın bir köşesinin boş olduğunu gördü.
Bir ev sustu.
Bir mahalle eksildi.
Bir şehir yetim kaldı.
Üç yıl geçti ama hala o boşluk duruyor.
Asıl soru şu: Biz bu üç yılda ne öğrendik?
Bu yazı bir ağıt değil. Bu yazı, unutmaya karşı bir itirazdır. Çünkü o geceyi sadece anmak yetmez;
o gecenin bize ne söylediğini anlamak zorundayız. Ders çıkarmak zorundayız. Bir daha
yaşanmaması için gerçekten çaba sarf etmek zorundayız.
Önlem almak bir temenni değildir.
Önlem almak bir zorunluluktur.
Bunu gelecek kuşaklara borçluyuz. Çocuklarımıza, “Biz gördük, yaşadık ve gereğini yaptık”
diyebilmek için… Alnımız ak, başımız dik hesap verebilmek için… Ve verdiğimiz hesabın kağıt
üzerinde değil, hayatın içinde bir karşılığı olması için.
Üç yıl sonra hala şunu söyleyebiliyorsak, bir şeyler eksik demektir: “Bir daha olmasın.”
Olmaması için hatırlamak gerekiyor.
Hatırlamak için yüzleşmek gerekiyor.
Yüzleşmek için de cesaret gerekiyor.
Hatay ve Kahramanmaraş bize çok ağır bir bedelle bunu öğretti. Şimdi sıra bizde. Bugünün,
yarının ve gelecek yılların kıymetini bilmekte… Ve bu kıymeti sadece sözle değil, eylemle
gösterebilmekte.
Çünkü bazı geceler geçer.
Ama ders alınmazsa, benzerleri mutlaka geri gelir.