Yorgun bir ülkenin, Yorgun insanlarıyız

Düşünmek yorucu!
Sizi bilmem ama, benim için öyle…

Çünkü düşündüklerim öyle ekmek arası yapıp yutulacak cinsten şeyler değil…

Rahatsız eden…
Boğaza takılan…
Hatta yakan şeyler…

Bazen çiğnemeden tükürmek istediğiniz şeyler…
Elinizin tersiyle itmek istediğiniz şeyler…

Sizin teğet geçtiğiniz, benimse o teğeti “teğet” geçtiğim şeyler…

Bunlar, 2013’teki kelimelerim…
Düne dair hissettiklerim…
Söyleyebildiklerim…

Ama en çok da…

Söylemek isteyip de söyleyemediklerim…

Siz ne durumdasınız ?
Biriktiriyor musunuz ?

Ben gibi…
Diğerleri gibi…

Aslında herkes gibi !

Haklısınız… 16 Nisan referandumuna, ÖFKELİ yüzlerin Ankara’sında ve hiç bitmeyen kavgalarla dört nala giden bir Türkiye’de BİRİKTİRMEMEK mümkün mü ? Hele ki herkesin, ama istisnasız herkesin aynı düşünmesini isteyen bir iktidar algısının sert söylemleri altında nefes almaya çalışıyorken…

Peki, mümkün mü ?

Şöyle bir düşünelim…

Herkesin aynı düşündüğü bir ülke düşünelim… Zor mu ? Haklısınız… Böylesi bir dünya yok ! Olamaz da… Olursa da ancak totaliter bir rejimde olur… Ama orada bile insanlar aynı düşünmezler… Peki, ne mi yaparlar ? Sistemle aynı düşünuyorlarmış gibi ROL yaparlar… Hayatlarını da üstlendikleri rollerin gerçekliğine adarlar…

Evet…

Onlar…

Bizlerin açık açık HAYIR dediğine EVET diyen kalabalığın içinde olanlar… Çokça ROL yapanlar… EVET demek zorunda hissedenler ! Rengini belli ettiği sürece koruyup kollandığını düşünenler…

Peki, bu iyi bir şey mi ?

Değil…

Niye mi ?

Hep dendiği gibi…

Bir düşünceyi anlamadan, KAPAǦINI bile kaldırmadan ONAYLAMAK ve kendi düşüncemizi da o ONAY noktasına hapsedip sorgulamamak FANATİZME götürecektir bizi… Aksi mümkün mü ? Filmin sonunda MUTLU SON yazması bu şartlarda mümkün mü ?

Erol Anar ne güzel demiş…

ELEŞTİRİLEMEZ, kutsal hiç kimse olmasın dünyamızda. Liderler olmasın… Partiler KUTSAL olmasın… Bütün bunlar; ideallerin, insanların ve halkların özgürlüğünün önüne geçmesin… Politik liderlerin heykelini dikmeyelim kendi dünyamızda… Heykelini dikeceğimiz insanlar yalnızca sanatçılar, yazarlar, filozoflar ve bilim insanları olsun… İnsanların düşüncelerine, mücadelelerine ve kişiliklerine SAYGI duyalım, ama ancak onları yüceltmekten de, ilahlaştırmaktan da, elitleştirmekten de kaçınalım…

Aksi halde, bugünden çok daha kötü olacağız…

Biraz da bu yüzden bir tekrarımız olsun…
Unutmamız gereken tek bir şey olsun…

Bir cümlemiz olsun…
Tek bir cümle…
Dua gibi…

“Herkes benim gibi düşünmek zorunda değil”

Mırıldanmaya başladınız mı ?

Başlayın…
Başlayalım…

Eldeki BİZ’den daha fazla eksilmemek için, bir an önce başlayalım…
[email protected]

(Visited 1 times, 1 visits today)