İnsan özünde iyi bir canlı mı yoksa kötü mü gelin bunu toplumumuzun ahlaki laboratuvarında inceleyelim.
Öncelikle iyi ve kötünün insan için ne anlama geldiğini ve bu değerlendirmenin ahlaki sonuçlarını hepimizin kavraması açısından şöyle bir örnek vermek istiyorum. Biber acıdır, hayat acıdır öyleyse hayat biberdir. Düz mantık düşününce vardığımız sonuç pek de anlamlı değil. Ancak hayatın anlamsızlığı üzerine düşündüğümüzde komik bir önerme haline dönüşebilir. Burada anlamamız gereken bakış açımızın hangi ahlaki sonuca yöneldiğini kavramak. Etik ve estetik tam olarak burada devreyi tamamlıyor. Estetik olan her şey etik midir? Etik olan her şey estetik midir? Anlam arayışımız ve bakış açımızın rengine göre çeşitli varış noktaları oluşturduğumuz bu soruları neden soruyoruz peki? Ahlak terazimizi dengede tutmak için verdiğimiz cevaplar insanın özünde nasıl bir canlı olduğunun da cevabını veriyor değil mi?
Toplumsal düzeyde biriken cevaplar da toplumumuzun ahlaki değerlerini oluşturuyor. Bu açıdan düşündüğümüzde “kötü” olarak bilinen şeyleri normalleştirmek de çok basit. Yeter ki çoğunluk kötüye iyi desin. Terazinin ağırlaşan tarafı hemen normalleşiyor. Burada dengeyi belirleyen etik ve estetik üzerine verdiğimiz cevaplar olmalıyken bu sorulara cevap bulmaya çalışan milyonlarca insanın sessizliği ahlaki terazimizin dengesini bozuyor.
Dengeyi değiştirmek istiyorsan içindeki sessizliğe şunu sor:
-Nasılsın?
Özkan KIRBIYIK
YORUMLAR