İNSAN NEDEN ALDATIR?

İnsan aldatır çünkü çoğu zaman kendi içinde eksik, huzursuz ya da boş hisseder. Bu eksiklik her zaman ilişkiden kaynaklanmaz; kişinin kendisiyle kurduğu bağda bir gedik vardır. Anlaşılmadığını, değer görmediğini ya da görünmediğini hisseden biri, bu duyguyu başka birinin bakışında telafi etmeye çalışabilir. Aldatma bu noktada bir ilişki kurmaktan çok, kendini yeniden değerli hissetme çabasıdır.
Bazı insanlar için aldatma, kaçmanın bir yoludur. İlişkideki sorunlarla yüzleşmek, konuşmak ya da ayrılmak cesaret ister. Bunun yerine gizli bir yol seçilir. Bu kişiler genellikle duygusal olarak olgunlaşmamıştır; yakınlık arttıkça bunaltı yaşar, sorumluluk almak yerine kaçmayı tercih eder. Aldatma, bu kaçışın sessiz ama yıkıcı bir biçimidir.
Aldatmanın bir başka kaynağı onay ihtiyacıdır. “Hâlâ arzu ediliyor muyum, hâlâ yeterli miyim?” soruları kişinin içini kemirir. Özdeğeri dışarıdan gelen ilgiyle ayakta duran biri için başka birinin ilgisi adeta kısa süreli bir ilaç gibidir. Etkisi geçer ama kişiyi tekrar tekrar aynı davranışa sürükler.
Bazı durumlarda aldatma öfkenin ve intikamın dilidir. Kırılmış, ihmal edilmiş ya da aşağılanmış hisseden biri, bunu kelimelerle ifade edemediğinde davranışla anlatır. “Ben de seni incitebilirim” mesajı, aldatma yoluyla verilir. Bu, acıyı dindirmez; yalnızca çoğaltır.
Sonuçta aldatma, aldatılanın yetersizliğini değil, aldatanın iç dünyasındaki çözülmemiş çatışmaları anlatır. Mutlu görünen ilişkilerde bile aldatma olabilir çünkü mesele her zaman ilişki değildir. Çoğu zaman mesele, kişinin kendisiyle kuramadığı sağlıklı bağdır.