Dönemin sanayi alanındaki önemli üretim merkezlerinden biri olan Antakya’nın, cam ustalığı konusunda ülke çapında büyük bir üne sahip olduğu belirtilmişti.
Haberde, Antakyalı işçilerin girdikleri sınavlarda İstanbul ve İzmir gibi büyük şehirlerden gelen adayları geride bıraktığı ifade edilirken, çalışkanlıkları ve mesleki becerileriyle dikkat çektikleri aktarılmıştı. Cam sanayisinde yetişen ustaların Türkiye’nin farklı bölgelerinde aranan işçiler hâline geldiği kaydedilmişti.
Aradan geçen 50 yılda ise Antakya’nın önemli değerlerinden biri olan cam fabrikalarının kapanması, kent sanayisi adına büyük bir kayıp olarak değerlendiriliyor. Bir dönem Türkiye’ye örnek gösterilen üretim gücünün zaman içerisinde yok olması, kent hafızasında derin izler bıraktı.
Gazetenin aynı sayısında yer alan başka bir haberde ise Çocuk Bakım Yurdu Müdüresi Sabiha Ay’ın, Adana Altın Koza Festivali kapsamında ihtiyaç sahibi çocuklara yardım toplamak amacıyla anlamlı bir proje sunduğu görülüyor. Dönemin sosyal dayanışma anlayışını yansıtan bu girişim, yıllar sonra bile takdirle anılıyor.
Antakya’nın geçmişine ışık tutan bu arşiv sayfası, kentin hem üretim gücünü hem de sosyal dayanışma kültürünü bir kez daha gözler önüne seriyor.