Romalı ünlü şair Vergilius Maro (MÖ 70 – MÖ 19), Aeneis destanında bir devrin bittiğini şöyle ilan eder:  

Albert Camus’nün 1946 yılında Paris’te Combat gazetesi için kaleme aldığı “Ne Kurban, Ne de Cellat” adlı denemesinde, daha doğrusu bu

Asıl adı Mehmet bin (oğlu) Süleyman olarak bilinen Fûzulî’nin ünlü bir mısrası var:                          “Söylesem tesiri yok. Sussam gönül

    Bazen günlük olaylardan sıkılıp, kendimi kapamaya niyetlenirim. Herkes böyledir kuşkusuz… Ancak uzak cennet ülkemde darmaduman, son derece yoğun

Siyasi akımların insanın büyüme ve olgunlaşma süreci ile ilişkillendirilmesi sol literatür içinde çokça kullanılmıştir.  Sosyalist rejimler kendi içlerindeki birtakım özgürlükçü

Avrupa’nın, dünyanın, hatta bir anlamda Türkiye’nin gerçek tarihi, “Tapınak Şövalyeleri’nin tarihinde gizli” desek sanırım abartmış olmayız. Bu gizemli tarihi ve

Öyle zamanlar vardır ki söz de, yazı da beş para etmez. Bu zamanlar “kör” zamanlardır. Akıl, vicdan, sağduyu, merhamet tedavülden

Yargıtay Başkanı Anayasa Mahkemesi bir ihlal kararı verdiği zaman tüm yargı organlarının bu karara uyması gerektiğini söylüyor. Yargıtay Başkanı “Çünkü

Son günlerde bu soruya takılıp kaldım. Öyledir; her şeyin bugünkü gibi keskinleştiği dönemler meselelerin özüne doğru sorulara götürüyor bizi. “İnsan

“Güç kaybı şiddete çıkarılmış bir davetiyedir. İktidarın ellerinden kaymakta olduğunu hissedenler, kaybettiklerinin yerine şiddeti koymanın cazibesine direnmekte zorlanmışlardır. ”Hannah Arendt     İktidarlar

    Albert Camus‘nün 1946 yılında Paris’te Combat gazetesi için kaleme aldığı “Ne Kurban, Ne de Cellat” adlı denemesinde, daha

  Despotizmin tarihine bakarken ister istemez yolun bir yerinde İtalyan filozof Niccolò Makyavelli (Makyavel) ile karşılaşmak kaçınılmaz. 1469-1527 yılları arasında

Geçmişi Eski Çin’e, Konfiçyus’a kadar dayandığı varsayılan ve eski bir Çin atasözü olduğu da bilinen ünlü bir söz vardır ya :  “Bir resim bin

“Sonuç olarak…” diye bir deyim vardır hani. Biz, “sonuç olarak”, bunca deneyimden sonra, “başlangıca” dönüyoruz; şu noktadan söylüyorum: “biz bize benzeriz” var ya,

    Günümüzden yaklaşık 2 bin 500 yıl önce yaşamış Sinoplu Diyojen (Kynite Diogenes), Atina sokaklarında gündüz elinde fenerle “Ne arıyorsun?” diye

Adalet insanların en eski özlemlerinden birisidir. En çok tartışılan bir konu… Üstelik adaletin ne olduğu felsefenin en eski sorunlarındandır. Platon’a

 ”…bir de döndük baktık ki, bir arpa boyu yol gitmişiz.” diye son bulur bu tekerlememsi vacizemiz. Evet, vurduk, kırdık, yıktık,

En azından 2600 yıldır biliniyor ama çaresi bulunamamış! Eski Yunan yazarlarından Aesopos (Ezop) (MÖ 620-560) ünlü masallarından birinde söyler: Her

   Atilla, bir Hun imparatorudur. Ancak bizim tarih kitapları Atilla’nın Hunların başına geçmiş bir Türk olduğunu övünçle yazarlar. Batılılar uydurmuş

Etiğin, estetiğin, hukukun, her şeyin ötesinde olma hâli siyasetten kültüre her alanı etkilemekte ve toplum bireyle olan sosyal bağını kopararak

    Özgürlük ile otorite arasındaki mücadele, başta Eski Yunan ve Roma dönemlerinin belirgin özelliği olarak karşımıza çıkar. Eski çağlarda

Ukrayna asıllı Rus yazarı Nikolay Gogol’nın ( Les Âmes mortes) “Ölü Canlar” (Sosyal Yayınları, 1983) romanında geçen bir cümle 40

Türkiye’nin demokratikleşme sürecinde en belirgin kurumsal engellerden birinin yargı mekanizması olduğu artık herkesçe bilinen bir olgu. Anlaşılacağı gibi Türkiye’deki resmi

  Dünya çapında tanınmış Portekizli yazar José Saramago, 1995’te yayımladığı ve 1998’de Nobel Edebiyat ödülüne layık görüldüğü “Körlük” (L’Aveuglement) adlı romarında (Çeviren : İpek Gürsoy Manavbaşı, Kırmızı