Nöbetçi Eczaneler
İnsanların tarım yapmaya başlaması ve yerleşik hayata geçiş…
Basit gibi duran bu düşünce aslında günümüz medeniyetinin de başlangıcı olarak bilinir. Yerleşik düzen ve işbirlikçi yaşam, günümüz insanının; adalet, ahlak, dil, sanat ve benzeri birçok alanda “mikro bilinç” geliştirerek şimdiye uzanan temel insani özelliklerini filizlendirdi. Özünde üretimle atılmış bu tohumlar arz ve talep döngüsüyle günümüz medeniyetinin temelini atmıştı. Yaşam becerilerimiz geliştikçe medeniyetler de gelişti. Ancak sistem kendini büyüttükçe insan vahşileşti…
Size garip geliyor olsa da bu döngü kendi kuyruğunu yiyen yılan hikayesine dönüştü. Bu dönüşüm insanı kendi bilincinden soyutlarken edindiği insani kazanımları da bir bir yok etti…
Nasıl mı?
Gözlem gücü olan herkes cevabı biliyor aslında…
Adalet…
Adaletin olmadığı düzende bu sistem bir yerde kırılacaktı zaten. Önemli olan insani değerlerimizi korumaksa sosyal adalet sağlanmak zorunda. Söylemim yalnızca maddi şeyler üzerine de değil. Manevi anlamda vicdani adalet duygumuzu da yeniden sorgulamalıyız. Bütün tanımlar, kavramlar birbirine karışmış durumda…
Karışıklığı çözecek tek şey adalet.
Her alanda…