Nöbetçi Eczaneler
Antakya’nın Bitiren Mahallesi’nde yaşayan Ecrin Emine Çınar, yaşıtlarından farklı bir şekilde sanayide mesai yapıyor. Traktör tamircisi babası Sinan Çınar’ın yanında üç yıldır çalışan Ecrin, zaman içerisinde birçok tamir işini kendi başına yapabilecek seviyeye ulaştı.
Depremlerin ardından babasının iş yerini köye taşıması ve bölgede çırak bulamamasıyla başlayan süreç, Ecrin’in meslek öğrenme hikâyesine dönüştü. Babasına “Ben çalışırım” diyerek yardım etmeye başlayan 13 yaşındaki Ecrin, bugün müşteriler tarafından “Ecrin Usta” olarak tanınıyor.
Traktörlerin bakımını kendi yapıyor
Okul döneminde eğitimine devam eden Ecrin, derslerinin ardından ve tatil günlerinde babasının tamirhanesinde çalışıyor. Traktörlerin bakımını yapan, tekerlek sökebilen, yağ ve hava filtresi değişimi gerçekleştiren Ecrin, fren sistemlerinin sökülmesi ve çeşitli motor arızalarının giderilmesi gibi işlerde de babasına yardımcı oluyor.
Tamirhaneye gelen bazı müşterilerin ilk karşılaşmada şaşırdığı Ecrin, “Sanayide kız mı çalışır?” şeklindeki yorumlara ise aldırmıyor. Yaptığı işten mutlu olduğunu söyleyen genç kız, telefon başında vakit geçirmek yerine tamirhanede çalışmayı tercih ettiğini belirtiyor.
Ecrin Çınar, yaşadığı deneyimi şu sözlerle anlattı:
“Traktörlerin tamirini ağabeyim ve babamla birlikte yapıyorum. Tamirat yapıyorum ve traktörleri söküyorum. Sabah 8’de babamla işe geliyorum, akşam 9’da işi bırakıyoruz. Traktörlerin bakımlarını yapabiliyorum, tekerleklerini sökebiliyorum, yağ ve hava filtresi değiştiriyorum. Frenlerini de sökebiliyorum. ‘Sanayide kız mı çalışır?’ diyorlardı. Ben de ‘Çalışır, niye çalışmasın?’ dedim. Burada çok mutluyum.”
8’inci sınıfa geçen Ecrin’in hedefi ise mesleki deneyimini akademik eğitimle birleştirmek.
“Hayalim makine mühendisi olmak” diyen Ecrin, arkadaşlarının kendisini sanayide görünce şaşırdığını belirterek, “Telefonla oynamak yerine burada olmak daha güzel” ifadelerini kullandı.
“Çırağım olan kızımdan memnunum”
Ecrin’in babası Sinan Çınar ise yaklaşık 28 yıldır traktör tamirciliği yaptığını belirterek, deprem sonrasında iş yerini köye taşımak zorunda kaldığını anlattı.
Yeni yerinde çırak bulamadığını ifade eden Çınar, kızının kendisine destek olmak istediğini ve üç yıldır birlikte çalıştıklarını söyledi.
Çınar, “Dükkanı taşıyınca burada çırak bulamadık. Kızım da ‘Baba ben çalışırım’ dedi. Kızımla beraber üç yıldan beri birlikte çalışıyoruz. İşlerimiz iyi, Allah’a şükür. Ben çırağım olan kızımdan memnunum. Söylediğim işi güzel yapıyor, temizliği güzel yapıyor” dedi.
Kızının el becerisini geliştirmesinden memnun olduğunu belirten baba Çınar, Ecrin’in gelecekte makine mühendisi olmasını istediklerini söyledi. Çınar ayrıca kızının zamanla kendi müşterilerinin de oluştuğunu belirterek, tamirhaneye gelen bazı müşterilerin özellikle Ecrin’le sohbet etmek için uğradığını ifade etti.
“Kızım traktör tamircisi diye gurur duyuyorum”
Ecrin’in annesi Sara Çınar da kızının çalışmayı kendisinin tercih ettiğini belirterek, onun azmiyle gurur duyduğunu söyledi.
Kızını zaman zaman gezmeye davet ettiğini ancak Ecrin’in çalışmayı tercih ettiğini anlatan anne Çınar, “Ecrin 13 yaşında. Ona sürekli ‘Hadi gel, gezmeye gidelim’ diyorum. O da ‘Gelmek istemiyorum, çalışacağım’ diyor. Ben kızımın arkasındayım ve ona güveniyorum” ifadelerini kullandı.
Kızıyla gurur duyduğunu belirten Sara Çınar, çevresine “Benim kızım traktör tamircisi” diyerek Ecrin’in yaptığı işle övündüğünü söyledi.
Üç yıldır sanayide babasının yanında meslek öğrenen Ecrin’in hikâyesi, deprem sonrası değişen hayatların arasında farklı bir dayanışma örneği ortaya koyarken, genç kızın “makine mühendisi olma” hedefiyle meslek öğrenme yolculuğunu birlikte sürdürmesi dikkat çekiyor.