Bazen hayatımızda problemler sanki anlaşmış gibi üst üste gelir. Bir sorun henüz çözülmeden bir diğeri ortaya çıkar ve insan kendini kısa sürede büyük bir yükün altında hissedebilir. Bu durum çoğu zaman gerçekten sorunların aniden çoğalmasından çok, zor bir döneme girildiğinde insanın hem psikolojik hem de fiziksel olarak daha hassas hale gelmesiyle ilgilidir.
İnsan bir problem yaşadığında zihni ve bedeni stres altında kalır. Stres arttıkça dikkat dağılır, sabır azalır ve olaylara verilen tepkiler daha yoğun hale gelir. Böyle zamanlarda normalde kolayca çözülebilecek küçük meseleler bile daha büyük görünmeye başlayabilir. Bu yüzden kişi, her şeyin aynı anda kötü gittiğini düşünebilir. Oysa çoğu zaman yaşanan şey, insanın zor bir dönemde taşıma kapasitesinin azalmasıdır.
Bir başka neden de sorunların birbirini tetikleyebilmesidir. Hayatın farklı alanları birbirinden tamamen bağımsız değildir. İşte yaşanan bir sıkıntı eve taşınabilir, ilişkilerdeki bir gerginlik kişinin motivasyonunu düşürebilir ya da ekonomik bir sorun başka kararları zorlaştırabilir. Böylece bir problem zamanla başka sorunların ortaya çıkmasına zemin hazırlayabilir.
Bunun yanında bazı sorunlar çözümlenmeden ertelendiğinde zaman içinde büyüyebilir. Üzerine gidilmeyen konular birikir ve bir noktada kişi kendini birçok meseleyle aynı anda uğraşırken bulabilir. Bu durum da problemler sanki bir anda ortaya çıkmış gibi hissettirebilir.
Hayatın doğal akışı da her zaman dengeli değildir. Bazı dönemler daha sakin ve düzenli geçerken bazı dönemler daha zorlayıcı olabilir. Tıpkı mevsimlerin değişmesi gibi, yaşamda da yoğun ve yorucu zamanlar olabilir. Bu dönemlerde insanın en çok ihtiyaç duyduğu şey, tüm sorunları aynı anda çözmeye çalışmak yerine onları küçük parçalara ayırarak adım adım ilerlemektir. Çünkü birçok problem, tek tek ele alındığında aslında yönetilebilir hale gelir ve zamanla ağırlığını kaybeder.