Nöbetçi Eczaneler
İlişkilerde aile, çiftin hayatında önemli bir yere sahip olmalı; ancak ilişkinin merkezinde çiftin kendisi bulunmalıdır. Evlilik ya da uzun süreli bir ilişkide iki insan kendi düzenini, kararlarını, sınırlarını ve yaşam biçimini oluşturur. Aileler ise bu yeni yapının içinde destekleyici bir konumda olmalıdır. Anne-baba, kardeşler ve diğer yakınlar değerli olabilir; fakat çiftin aldığı her karara müdahil olan, ilişki içindeki sorunları yöneten veya taraflardan birinin yanında diğerine karşı konumlanan kişiler haline gelmemelidir.
Ailelerin ilişkide en sağlıklı konumu, yakında ama sınırın dışında olmaktır. Gerektiğinde destek vermek, ihtiyaç olduğunda yanında olmak, deneyim paylaşmak değerlidir. Fakat çiftin özel konuşmalarını bilmek, her tartışmaya dahil olmak, ekonomik kararları belirlemek, çocuk yetiştirme biçimine sürekli müdahale etmek veya “Ben senin iyiliğin için söylüyorum” diyerek sınırları aşmak ilişkiyi zorlayabilir.
Özellikle çift arasında yaşanan sorunların sürekli ailelere taşınması, zamanla ilişkinin iki kişi arasında olmaktan çıkmasına neden olabilir. Bir tartışmada hemen anneye, babaya, kardeşe veya başka bir yakına danışmak, çiftin kendi sorun çözme becerisini zayıflatabilir. Her anlaşmazlığın aileye anlatılması da partner hakkında olumsuz bir algının oluşmasına yol açabilir. Çift kendi arasında barışsa bile aile, daha önce anlatılanları unutmayabilir.
Sağlıklı bir ilişkide sadakat yalnızca duygusal bağlılık değil, sınırların korunmasıdır. Kişi ailesini sevebilir, onlara saygı duyabilir ve onların ihtiyaçlarını önemseyebilir; fakat kendi kurduğu ilişkiyi sürekli ailesinin beklentilerine göre şekillendirmemelidir. “Annem ne der?”, “Babam bunu kabul eder mi?” sorularından önce “Bizim için doğrusu ne?” sorusunun sorulabilmesi gerekir.
Bu, aileyi hayatın dışına çıkarmak anlamına gelmez. Tam tersine sağlıklı sınırlar aileyle daha kaliteli bir ilişki kurulmasını sağlar. Çünkü sınır olduğunda sevgi görev haline gelmez, yardım kontrol etmeye dönüşmez, yakınlık da müdahaleye dönüşmez.
Kısacası aile önemli bir halkadır ama ilişkinin direksiyonu çiftin elinde olmalıdır. Aile destek olabilir, fikir verebilir, yanında durabilir; fakat ilişkinin karar vericisi olmamalıdır. İki insan kendi yuvasını kurduğunda, kendi sınırlarını ve kendi kararlarını oluşturabilmelidir. Çünkü sağlıklı bir ilişki, aileden kopmakla değil, aileyi severken kendi ilişkisinin sınırlarını koruyabilmekle güçlenir.