KABUS GİBİ GÜNLER..

İki gündür bir mafya dizisi gibi okula girip birilerini tarayan öğrencileri izledik.. Bunları yaparken ya gerçeklikten kopmuş, ya vicdansız, ya da dini değerlerden kopmuş olmak lazım zannımca.

Biz bu duruma nasıl geldik..

Uzun süredir öğretim boyutu eğitimin yerini almıştı okullarda. Sınavlarla yoğrulmuş bir sistemimiz olduğu için çocukların ruh sağlıkları ikinci plana geçiyordu.

Ekonomik olarak enflasyonun yüksek olduğu, ekmeğin aslanın ağzında olduğu bir milletiz; genelde yoğun çalışma saatleri ve çocuklarıyla daha az iletişim içinde. Çocukların özerk olacağı yerde aşırı serbest bir pozisyonda olması yani denetim açığı da bir neden.

Çocukların eğlenecek hobisi,yapacak sanatsal becerisi, oynayacak sporu yoksa ; savaş dövüş oyunlarına ya da sosyal medyaya yöneliyor ve bağımlılık etkisiyle bunu gün içinde çok yoğun gerçekleştiriyor.

Toplumsal olarak değerlerimiz azaldı, sokakta saygının azaldığını, güvensizliğin arttığını, agresyonun nirvanada olduğunu görmek zor değil.

Artık toplum olarak ne izlediğimize, nasıl konuştuğumuza , nasıl sağlıklı bir ebeveyn olurum’a dikkat etmemiz şart.

Herkes kaygılı şimdi, nasıl çocuğumu okula gönderirim diye! Tabi ki okullarda turnikeli geçiş, güvenlik personeli, giriş çıkış imza sistemi belki x-ray bu sorunları azaltabilir.

Kaç eve kor düştü, gerçekten çok üzgünüm..